Dobrowoda

Korowaj

Wszystkich zainteresowanych uczestnictwem w warsztacie pieczenia KOROWAJA zapraszamy 18 czerwca 2017 o godz.16.30 do Dobrowody!!!

Istnieje specyficzny wzór dobrowodzki. Na wesele piecze się duży korowaj i małe korowajki, śpiewając przy tym weselne pieśni i przyśpiewki. Duży korowaj zdobi się  dwunastoma różyczkami i dwunastoma gąskami (ptaszkami) uformowanymi ciasta drożdżowego, które okalają dużą różę pośrodku korowaja. Pod nią umieszcza się monetę. Upieczony korowaj ubiera się kolorowymi kwiatami bibułkowymi i asparagusem. Podczas wesela starszy drużbant, wnosi duży korowaj do gości weselnych. Tańczy z nim, po czym pyta: Panie ojcze, pani matko, co z tym Marcepanem Boskim zrobić, czy do skwirni schować, czy na ludzi rozdać ? Weselnicy odpowiadają: Do skwirni schować!  Natomiast przy powtórnym wniesieniu przed północą, odpowiadają: Na ludzi rozdać ! Wówczas wykraja się dużą różę  i podaje do zjedzenia młodej parze, a pozostałe ciasto kroi się i rozdaje gościom weselnym. Małe korowajki, to pojedyncze różyczki, gąski uformowane z ciasta drożdżowego. Do ich wykonania zapraszane są kobiety z najbliższej rodziny, koleżanki ( nie mogą robić korowajków wdowy ani rozwiedzione).   W dniu wesela  częstuje się nimi  tzw. stójkę czyli mieszkańców wsi, którzy nie są zaproszeni na wesele, ale przyszli pod dom weselny zobaczyć młodą, młodego podczas wyjazdu do ślubu. Później matka weselna częstuje nimi sąsiadów, znajomych.

HISTORIA WSI

Każdego roku zapraszamy mieszkańców wsi, turystów,  wszystkich zainteresowanych poznawaniem tradycji swoich przodków  do  uczestnictwa w pieczeniu weselnego Korowaja

w Dobrowodzie.

Dobrowoda jest jedną z czternastu wsi kleszczelowskiej gminy. Nazwa miejscowości pochodzi od smaku dobrej wody. We wsi znajduje się źródełko, z którego początek bierze strumyk Dobrowódka, który przepływa przez wieś i na łąkach kleszczelowskich wpada do Nurca. Część wsi leżąca nad rzeką w gwarze nazywa się Krynyczyna. Woda w źródełku i rzeczce Dobrywódka była znana w okolicy o czym w 1863 roku pisał Paweł Bobrowski, iż rzeka Dobrywódka ma wodę o właściwościach leczniczych, które należy jeszcze zbadać, ale bywa ona pomocna przy leczeniu zołzy i różnych ran, nawet powstałych w wyniku chorób wenerycznych. Źródełko przykryte jest zadaszeniem, a wewnątrz znajduje się krzyż z 1959 roku. Dawniej mieszkańcy Dobrowody uważali wodę w krynicy oraz w potoczku za cudowną. W Wielki Czwartek pobierali wodę z krynicy lub z potoczku, którą wykorzystywali do umycia ciała. Nawiązywali tym do cudownego uzdrowienia niewidomego, któremu Pan Jezus Chrystus kazał umyć się w sadzawce Siloe (J9,7). Woda stawała się środkiem materialnego i duchownego oczyszczenia. W II dzień św. Trójcy odprawiane jest nabożeństwo w cerkwii, a po nim wyrusza krestnyj chod do krynicy celem odprawienia vodosvjatnogo molebna.

Zabudowania we wsi rozlokowały się głównie wzdłuż ośmiu ulic, cztery z nich krzyżują się w centrum. W odległości ok. 100 m od skrzyżowania, nad strumykiem Dobrowódka, po prawej stronie ulicy Głównej znajduje się cerkiew św. Paraskiewy i ap. Jakuba, która została wybudowana w latach 1998-2002. Starą drewnianą kapliczkę Dobrowoda podarowała Kostomłotom, gdzie powstał prawosławny monaster.

Wieś od północy i wschodu otacza sosnowy las. Dolina rzeki Dobrowódki wyznacza tereny łąk i pastwisk.

Dobrowoda była jednym z pięciu przedmieść Kleszczel. Z lustracji starostwa kleszczelowskiego z roku 1616 wiadomo, ze na rzece Dobra Woda znajdowało się 5 młynów: Chwieduła, Nester, Ihnat, Szymon Bobonko i Moysza.

W latach 1655-1708 podczas wojen wieś została zniszczona, a z 60 włók zagospodarowanych było jedynie 2,5 włóki. W latach 1796 – 1807 tereny te znajdowały się w obrębie Królestwa Prus, a od 1808 – 1915 roku Cesarstwa Rosyjskiego.

W Klirovych Vedomostiach z 1855 roku podano, ze w Dobrowodzie mieszkało 353 osoby, w 48 domach. Liczba mieszkańców systematycznie wzrastała i w 1884 roku zamieszkiwało w niej 396 osób, a w 1925 roku 501 osób. Wszyscy zostali zapisani jako prawosławni za wyjatkiem dwóch pochodzenia mazowieckiego.

W latach 1915 – 1919 ziemie tę okupowali Niemcy, a od 1919 do 1939 roku była ona pod rządami II Rzeczypospolitej. W 1915 roku również ludność masowo uchodziła na wschód przed zbliżającym się frontem rosyjsko-niemieckim. Głównie na tereny Ukrainy i Rosji. Część z uchodźców wróciła w latach 1918 – 1922 do swoich pustych domów.

Podczas II wojny światowej w latach 1939 – 1941 następuje okres władzy radzieckiej, a od czerwca 1941 roku rozpoczyna się okupacja niemiecka, która trwa do 1944 roku. Po wyzwoleniu spod okupacji niemieckiej w lipcu 1944 roku Dobrowoda powróciła do granic Polski.

Dobrowoda zmieniła swoje oblicze po dwóch pożarach, które spowodowane były nieostrożnością. Wiosną 1949 roku spłonęła połowa wsi za rzeką przy ulicy Głównej, a jesienią 1962 roku spłonęła część wsi między ulicami: Kleszczelowską i Kolejową.

Od około stu lat figurka z krzyżem, wyznaczała kierunek najkrótszej drogi-ścieżki Kleszczele-Dobrowoda. zrobionej na bagnach, wyłożonej drewnianymi balami. Tędy mieszkańcy Dobrowody chodzili na skróty do cerkwi w Kleszczelach lub na targ. Droga do Kleszczel, którą jeżdżono furmankami była okrężna, przez Trubiankę. Podczas okupacji niemieckiej zostala wykonana nowa krótsza droga, która od 1996 roku posiada asfaltową nawierzchnię.

Dobrowoda obchodzi się parafialne święto 27 października – w dniu patronki cerkwi św. Paraskiewy i w trzecią niedzielę po Wielkanocy – dzień pamięci zmarłych.

Dziś Dobrowodę otaczają lasy sosnowe bogate w grzyby. Na tereniue wsi jest kilka (już prywatnych) zwirowni, przystanek PKP i połączenie z Warszawą. Dobrze zaopatrzony sklep, świetlica wiejska, w której odbywają się różne imprezy, zajęcia dla dzieci, jest kilka kwater agroturystycznych. Przez Dobrowodę przebiega trasa Green Velo, droga na zalew Repczyce.

Dobrowoda jest najaktywniejszą wsią w gminie Kleszczele. Mieszkańcy wsi pielęgnują swoje tradycje, pieśni charakterystyczne dla Dobrowody, pochodzące z XVI wieku. Od 45 lat istnieje zespół śpiewaczy kobiet, w latach 1986-1990 działał zespół „Lubaszki”. Od trzech lat grupa inicjatywna wydaje tematyczny dobrowodzki kalendarz, na który jest duże zapotrzebowanie nie tylko mieszkańców Dobrowody.

Opracowała A. Miszewska na podst. „Święte miejsca kościoła prawosławnego na Białostocczyźnie”.

Brak możliwości komentowania