Saki

W Sakach od dawien w dniu Zwiastowania starsze i młodsze gospodynie piekły tzw. busłowe łapy – bułeczki z postnego ciasta drożdżowego w kształcie trójpalczastej bocianiej łapy, na które czekały szczególnie dzieci. Bocian (w gwarze busioł) to tradycyjnie jeden ze zwiastunów wiosny i nowego życia. Symbol przychodzenia na świat dzieci. Jak się powiada, w dniu Zwiastowania również bocianowa powinna znieść pierwsze jajo w swoim gnieździe. Obrzęd busłowej łapy odtwarzamy we wsi Saki, z nadzieją, że będzie to produkt lokalny naszej wsi. Każdego roku, my mieszkańcy, turyści i inne zainteresowane osoby, będziemy się spotykać w Sakach na zbiorowym wypieku bocianiej łapy.

korowaj

Za tradycję stanowiącą wizytówkę Dobrowody mieszkańcy uważają pieczenie weselnego korowaja. Istnieje specyficzny wzór dobrowodzki złożony z dwunastu różyczek i dwunastu ptaszków okalających dużą różę, pod którą umieszcza się monetę. Ten duży korowaj ozdobiony bibułkowymi kwiatami wnosi do gości weselnych, starszy drużbant. Małe korowajki (pojedyncze różyczki) otrzymują druhny i swańki. Matka weselna obdarza nimi sąsiadów, znajomych. Obecnie, gdy wesele ma się ku końcowi, korowajki otrzymują wszyscy weselnicy. W Dobrowodzie uważa się, że rytuał korowaja warto zachować i kultywować.

PEREPILICA

Jakie malownicze były, niegdyś w Toporkach, pola obsiane zbożem rozmaitym. A po żniwach stały dumnie snopy ułożone w laszki, mydly. Suszyły się w słońcu. Na ostatnim polu, gdzie kończono żniwa stawiano blisko drogi perepilicę. Kępkę niezżętego żyta wiązano przy kłosach. Między źdźbła wstawiano gałązki z owocami jarzębiny, strojono żywymi kwiatami. Dookoła pielono ziemię z chwastów i rżyska. W tym zbożowym domku, do którego prowadziła wysypana jarzębiną dróżka, na płaskim kamyku zaścielonym białą szmatką, kładziono kawałeczek chleba. Mówiono, że to dla zajączka. Po ustawionej perepilicy mieszkańcy wsi poznawali, że dany gospodarz już zakończył żniwa.

DASZE

Wieś zamieszkała przez ludność prawosławną zawsze zaczynała się od krzyża. Było to miejsce szczególne – mała codzienna świątynia. Przechodzący tędy dziadek zdejmował czapkę, żegnał się i odmawiał pacierz. Krzyże stawiano przy rozstajach dróg dla orientacji, upamiętniając wydarzenia, w intencji dziękczynnej, ochronnej ( przed głodem, chorobą, wojną), za zdrawije mieszkańców. W Daszach przy krzyżach w centrum wsi zatrzymuje się kondukt żałobny, pielgrzymki wędrujące na św. Górę Grabarkę. Z sentymentem patrzy się na stare, często drewniane krzyże, nadszarpnięte znakiem czasu, stojące w towarzystwie „młodych”.

Informacja o projekcie sieciowym Etnograficzny Szlak Rowerowy Gminy Kleszczele

Cztery sołectwa w gminie Kleszczele ( pow. hajnowski, woj. podlaskie ) w okresie marzec-wrzesień 2016 r. realizują samodzielnie projekty: Rewitalizacja miejsca kulturowo-historycznego we wsi Dasze – sołectwo Dasze, Korowaj – sołectwo Dobrowoda, Busłowa łapa – sołectwo Saki, Perepylica – sołectwo Toporki. Wszystkie cztery łączą się w jeden projekt sieciowy: ETNOGRAFICZNY SZLAK ROWEROWY GMINY KLESZCZELE. Celem projektu jest ożywienie życia wsi, wykorzystanie potencjału starszego pokolenia, spowodowanie odradzania się tradycji i jej kultywowanie. Pokazanie młodszemu pokoleniu – dzieciom, wnukom, prawnukom, skąd ich korzenie, jak wyglądało życie na wsi u babci czy pradziadka. A także stworzenie oferty turystycznej. Chcemy, by rozpoczęte działania w ramach projektu zostały w każdej wsi i były kontynuowane każdego roku. Promocją wsi i ich tradycji jest założenie strony internetowej, nagranie filmów z realizacji poszczególnych działań w sołectwach, wykonanie tablic informacyjnych z oznaczeniem szlaku, wydanie ulotek promocyjnych. Projekt jest realizowany w ramach Programu Mikrodotacji prowadzonego przez Centrum Wdrażania Projektów przy Białowieskim Parku Narodowym i finansowanego ze środków Fundacji „Europejski Fundusz Rozwoju Wsi Polskiej”.
Witryna stworzona za pomocą: Nirvana & WordPress.